#Agriculture etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
#Agriculture etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Kasım 2026 Perşembe

Ümit Özdağ,  Dalında Çürüyen Servet, Markette 60 TL-Yılmaz Parlar

  Ümit Özdağ,  Dalında Çürüyen Servet, Markette 60 TL

Ümit Özdağ Kanayan Tarım Yarasına Dokundu, Türkiye’nin Dinmeyen Yarasına Neşter Vurdu… Üretici Çaresiz, Tüketici Mağdur.

Çiftçi Ürünü Toplayamıyor, Tüketici Pahalıya Alıyor: Narenciye Krizi Tarım Ekonomisini Gündeme Taşıdı

Adana’dan aktarılan 1.000 dönümlük limon ve mandalina bahçesi örneği, üreticinin yaşadığı fiyat ve maliyet sorununu gözler önüne serdi.

Ümit Özdağ’ın gündeme taşıdığı iddia, tarladan market rafına uzanan fiyat zincirinin yeniden sorgulanmasına neden oldu.

Türkiye’de tarım ekonomisinin en çarpıcı sorunlarından biri yeniden gündemde: Üretici yetiştirdiği ürünü satmakta zorlanırken tüketici aynı ürünü market raflarında yüksek fiyatlarla satın almak zorunda kalıyor. Bir tarafta hasat maliyetini karşılayamadığı için ürününü dalında bırakmayı düşünen çiftçi, diğer tarafta temel gıda ürünlerine bütçesinden daha fazla pay ayıran vatandaş bulunuyor.

Zafer Partisi Genel Başkanı Prof. Dr. Ümit Özdağ, 5 Kasım 2026 tarihli Türk Milleti Basın Toplantısı’nda Adana’dan kendisine iletilen bir örneği paylaşarak narenciye üreticilerinin yaşadığı ekonomik sıkıntıya dikkat çekti.

Özdağ’ın aktardığına göre, yaklaşık 1.000 dönüm limon ve mandalina bahçesi bulunan bir üretici, ürünlerini toplatıp satmanın zararını artıracağını belirterek bahçesinin konumunu paylaşmış ve ürünlerin ağaçlara zarar verilmeden toplanıp alınabileceğini ifade etmişti.

Üreticinin anlatımına göre, bahçedeki ürünün toplanıp satılması yerine bedelsiz dağıtılması bile daha az maliyetli bir seçenek hâline gelmişti. Özdağ, üreticinin kendi ifadesiyle, ürünü toplatıp satması durumunda yaklaşık 10 milyon lira zarar edeceğini belirttiğini aktardı.

Bu rakam ve bahçe örneği, basın toplantısında paylaşılan üretici anlatımına dayanıyor; bağımsız olarak doğrulanmış bir zarar hesabı olarak değerlendirilmemeli.

Market fiyatı ile çiftçinin eline geçen para arasındaki uçurum

Özdağ’ın açıklamasında dikkat çeken bir diğer unsur, marketlerde kilogramı 60 TL seviyesinde olduğu belirtilen ürün ile üreticinin eline geçen fiyat arasındaki fark oldu.

Basın toplantısında aktarılan örnekte, toplama maliyetinin kilogram başına yaklaşık 4 TL olduğu, buna karşılık üreticiye ürün için kilogram başına 2 TL teklif edildiği ifade edildi.

Bu koşullarda çiftçinin hasat yapmak yerine ürününü ücretsiz dağıtmayı düşünmesi, tarımsal üretimin ekonomik sürdürülebilirliği açısından önemli bir soruyu gündeme getiriyor.

Üretici açısından mesele yalnızca ürün yetiştirmek değil; hasat işçiliğini, nakliyeyi, gübreyi, sulamayı, ilaçlamayı ve diğer giderleri karşılayabilecek bir satış fiyatına ulaşabilmek.

Üstelik üretici ürününü satamadığında yalnızca o sezonun gelirini kaybetmiyor. Bir sonraki üretim dönemi için gerekli finansmanı sağlamakta da zorlanabiliyor.

Narenciyede fiyat sorunu yeni değil

Adana’da narenciye fiyatlarına ilişkin daha önce yayımlanan sektör haberleri de üretici ile tüketici arasındaki fiyat farkına ve ihracat maliyetlerine dikkat çekmişti.

Dünya Gazetesi’nin 13 Ekim 2026 tarihli haberinde, Adana’da limonun bahçe fiyatının kilogram başına 5 TL’ye, mandalinanın ise 5–7 TL aralığına kadar gerilediği aktarılmıştı.

Haberde, yüksek nakliye maliyetlerinin ihracatı zorlaştırdığı ve ürünlerin bir bölümünün bahçelerde beklediği belirtilmişti.

Benzer şekilde, 5 Ekim 2026 tarihli bir sektör haberinde, Adana’da erkenci mandalinanın bahçede kilogram başına 8–10 TL seviyelerinde alıcı bulurken marketlerde 34–46 TL aralığında satılabildiği bildirilmişti.

Bu veriler farklı tarihlere ve piyasa koşullarına ait. Dolayısıyla doğrudan aynı ürünün, aynı gün ve aynı kalitedeki fiyatları gibi değerlendirilmemeli.

Ancak haberler, narenciye üreticisinin karşı karşıya kaldığı fiyat baskısının tek bir örnekle sınırlı olmadığını gösteriyor.

Fiyat farkının tamamını ticari kâr olarak değerlendirmek de doğru olmaz. Hasat, işçilik, tasnif, ambalaj, nakliye, depolama, fire ve perakende giderleri nihai satış fiyatını etkiliyor.

Buna rağmen üreticinin maliyetini karşılayamadığı bir ürünü tüketicinin yüksek fiyatla satın alması, tedarik zincirinin işleyişinin araştırılmasını gerekli kılıyor.

İhracat, nakliye ve pazara erişim sorunu

Narenciye üretiminde yüksek rekolte tek başına ekonomik başarı anlamına gelmiyor. Ürünün zamanında toplanması, uygun koşullarda taşınması ve iç veya dış pazarda alıcı bulması gerekiyor.

Özellikle taze meyvelerde hasadın gecikmesi, ürünün kalitesinin düşmesi ve ek maliyetlerin ortaya çıkması risk oluşturabiliyor. İhracatın yavaşlaması veya nakliye maliyetlerinin yükselmesi de üreticinin pazarlık gücünü zayıflatabiliyor.

Adana’daki üreticilerin yaşadığı sorunların çözümü için şu soruların yanıtlanması önem taşıyor:

Üreticinin ürününü toplama maliyetini karşılayabileceği bir fiyatla satabilmesi için hangi önlemler alınabilir?

İhracat pazarlarına erişimi zorlaştıran lojistik maliyetleri nasıl azaltılabilir?

Üretici ile tüketici arasındaki fiyat oluşumu daha şeffaf hâle getirilebilir mi?

Satılamayan ürünlerin değerlendirilmesi ve gıda israfının önlenmesi için hangi mekanizmalar geliştirilebilir?

Üreticinin emeğinin karşılığını almasını sağlayacak sürdürülebilir bir tarım ve pazarlama modeli kurulabilir mi?

Bu soruların yanıtı yalnızca çiftçinin değil, gıda fiyatları nedeniyle bütçesi zorlanan milyonlarca tüketicinin geleceğini de ilgilendiriyor.

Tarımda başarı, yalnızca üretim miktarıyla ölçülemez

Türkiye’nin güçlü bir tarımsal üretim potansiyeline sahip olması, üreticinin her koşulda kazanç elde edeceği anlamına gelmiyor.

Üretim maliyetleri, alım fiyatları, pazara erişim ve dağıtım zincirinin işleyişi birlikte değerlendirilmek zorunda.

Çiftçi ürününü toplatmanın maliyetini karşılayamıyorsa, tüketici de aynı ürünü uygun fiyatla alamıyorsa burada yalnızca fiyat değil, üretimden tüketime uzanan sistemin işleyişi de tartışılmalıdır.

Ümit Özdağ’ın basın toplantısında aktardığı narenciye örneği, bu çelişkiyi yeniden gündeme taşıdı. Ancak kalıcı bir çözüm için tekil örneklerin yanı sıra üretici maliyetleri, hal fiyatları, market satış fiyatları, ihracat verileri ve aracılık giderlerinin karşılaştırmalı biçimde incelenmesi gerekiyor.

Çünkü mesele yalnızca bir limonun veya mandalinanın kaç liraya satıldığı değil.

Asıl mesele, çiftçinin ürettiği üründen geçimini sağlayabilmesi ve vatandaşın aynı ürüne ulaşabilmesidir.

Üretici emeğinin karşılığını alamaz, tüketici de gıdayı uygun fiyatla satın alamazsa tarımda sürdürülebilirlik ve gıda güvenliği birlikte sorgulanır.

Narenciye bahçelerinden yükselen bu soru, Türkiye’nin tarım politikaları açısından yanıt bekliyor: Üreten kazanamıyor, tüketici pahalıya alıyorsa çözüm nerede?

yilmazparlar@yahoo.com

Ümit Özdağ: A Fortune Rotting on the Branches, Yet 60 TL in the Markets!

Ümit Özdağ Touched the Bleeding Wound of Agriculture, Taking a Scalpel to Turkey’s Unhealed Wound… Producers Are Helpless, Consumers Are Victimized.

Farmers Cannot Afford to Harvest, Consumers Pay High Prices: Türkiye’s Citrus Crisis Puts Agricultural Economics Under the Spotlight

A striking example involving a 1,000-decare lemon and mandarin orchard in Adana has exposed the growing economic pressures facing farmers. The case, highlighted by Ümit Özdağ, has reignited questions about the widening gap between farm-gate prices and supermarket prices.

One of the most striking contradictions in Türkiye’s agricultural economy is once again making headlines: farmers are struggling to sell the crops they grow, while consumers continue to pay high prices for the same products in supermarkets.

On one side are farmers considering leaving their fruit unharvested because the cost of picking it exceeds the price they are offered. On the other are consumers forced to allocate an increasingly large share of their household budgets to basic food products.

Prof. Dr. Ümit Özdağ, leader of the Victory Party (Zafer Partisi), brought this issue into focus during his Turkish Nation press conference on November 5, 2026, sharing an account from Adana that illustrates the difficulties faced by citrus producers.

According to the account shared by Özdağ, a producer owning approximately 1,000 decares of lemon and mandarin orchards had reached a point where harvesting and selling the crop would increase his losses. The producer reportedly offered to share the orchard's location so that anyone willing could collect the fruit without damaging the trees.

According to the producer's account, distributing the fruit free of charge could be less costly than paying for harvesting and attempting to sell it. Özdağ stated that the producer estimated his potential loss at approximately 10 million Turkish lira if he proceeded with harvesting and sales.

These figures reflect the account presented during the press conference and have not been independently verified.

The Gap Between Supermarket Prices and What Farmers Receive

Another striking aspect of Özdağ's statement was the reported contrast between supermarket prices, said to be around 60 TL per kilogram, and the prices offered to producers.

According to the example presented at the press conference, harvesting costs were approximately 4 TL per kilogram, while the producer was reportedly offered only 2 TL per kilogram for the fruit.

Under such circumstances, the farmer may find it economically more reasonable to distribute the crop for free rather than harvest it at a loss.

The issue is not simply growing the fruit. Producers must also cover harvesting labor, transportation, fertilizers, irrigation, pesticides and other production expenses.

When farmers cannot sell their crops at a sustainable price, they risk losing not only their income for the current season but also the financial resources needed for the next planting and production cycle.

The Citrus Price Problem Is Not New

Agricultural and business news reports from Adana have previously highlighted the pressure on citrus producers, particularly the gap between orchard prices and retail prices, as well as the impact of export and transportation costs.

A report published by Dünya Gazetesi on October 13, 2026, indicated that lemon prices in Adana had fallen to around 5 TL per kilogram at the orchard level, while mandarin prices ranged between 5 and 7 TL. The report also highlighted transportation costs and difficulties in exporting the produce.

Another sector report published on October 5, 2026, stated that early-season mandarins were being sold at approximately 8–10 TL per kilogram at the orchard level, while supermarket prices ranged between 34 and 46 TL.

These figures relate to different dates and market conditions and should not be interpreted as simultaneous prices for identical products. Nevertheless, they illustrate the continuing economic pressure on citrus producers.

Not every difference between farm-gate and supermarket prices represents commercial profit. Harvesting, labor, sorting, packaging, transportation, storage, spoilage and retail operating costs all contribute to the final price.

However, when farmers cannot cover their production costs while consumers still face high retail prices, the functioning of the entire agricultural supply chain deserves closer examination.

Export Barriers, Transportation and Access to Markets

High agricultural production does not automatically translate into economic success. Crops must be harvested on time, transported under suitable conditions and sold in domestic or international markets.

For fresh fruit in particular, delays in harvesting can reduce product quality and create additional costs. Slower exports and rising transportation expenses can also weaken farmers' bargaining power.

The situation in Adana raises several important questions:

What measures can ensure that farmers receive prices sufficient to cover harvesting costs?

How can transportation and logistics costs that restrict access to export markets be reduced?

Can pricing throughout the supply chain, from producer to consumer, become more transparent?

What mechanisms can help utilize unsold crops and prevent food waste?

How can Türkiye establish a sustainable agricultural and marketing model that guarantees fair returns for producers?

Finding answers to these questions matters not only to farmers but also to millions of consumers struggling with rising food expenses.

Agricultural Success Cannot Be Measured by Production Alone

Türkiye's considerable agricultural potential does not necessarily mean that farmers can earn a sustainable income under all market conditions.

Production costs, purchasing prices, access to markets and the structure of distribution networks must be evaluated together.

If farmers cannot afford to harvest their crops, while consumers cannot purchase the same products at reasonable prices, the issue goes beyond pricing. It raises fundamental questions about the efficiency of the entire system, from production to consumption.

The citrus orchard example shared by Ümit Özdağ has brought this contradiction back into the public debate. However, a lasting solution requires a comprehensive assessment of production costs, wholesale market prices, supermarket prices, export figures and distribution expenses.

Because the real question is not simply how much a lemon or mandarin costs.

The real issue is whether farmers can earn a living from what they produce and whether consumers can afford to buy it.

When producers cannot receive a fair return for their labor and consumers cannot access food at reasonable prices, both agricultural sustainability and food security come under pressure.

The question emerging from Türkiye's citrus orchards is therefore one that agricultural policymakers must answer:

If farmers cannot make a living from their harvest and consumers must pay high prices, where is the solution?

yilmazparlar@yahoo.com

30 Mart 2026 Pazartesi

TÜRİB’den Tarımda Yeni Dönem Mesajı-Yılmaz Parlar

  

TÜRİB’den Tarımda Yeni Dönem Mesajı

Tarımın Stratejik Gücü

Geleceğin Anahtarı Toprakta

Tarım, yalnızca bir üretim alanı değil; aynı zamanda ülkelerin gıda güvenliği, ekonomik bağımsızlığı ve sürdürülebilir kalkınmasının temel taşıdır.



Artan nüfus, iklim krizi ve küresel ticaret savaşları, tarımın stratejik önemini her geçen gün daha da artırıyor. Türkiye gibi verimli topraklara sahip ülkeler için tarım, sadece bir sektör değil, aynı zamanda milli güvenlik meselesidir.

Bu nedenle tarımsal üretimin planlı, verimli ve sürdürülebilir şekilde yönetilmesi kritik bir gereklilik olarak öne çıkıyor.

Ürün İhtisas Borsası ve Tarım Borsalarının Kritik Rolü

Modern tarım ekonomisinin kalbinde yer alan ürün ihtisas borsaları, üretici ile yatırımcıyı buluşturan en önemli yapılardan biri haline geldi.

Türkiye’de bu yapının en güçlü temsilcisi olan Türkiye Ürün İhtisas Borsası, tarım ürünlerinin şeffaf, güvenilir ve rekabetçi bir piyasada işlem görmesini sağlıyor.

Elektronik ürün senedi (ELÜS) sistemi sayesinde çiftçiler ürünlerini güvenle depolarken, yatırımcılar da tarım emtialarına doğrudan erişebiliyor. Bu sistem, fiyat istikrarını desteklerken kayıt dışılığı azaltıyor, finansmana erişimi kolaylaştırıyor ve tarım sektörünü finansal piyasalara entegre ediyor.

TÜRİB’den Tarımda Yeni Dönem Mesajı

2025 Değerlendirmesi, 2026 Hedefleri Açıklandı



Ekonomi Gazetecileri Derneği’nin düzenlediği ve Türkiye Ürün İhtisas Borsası yöneticilerinin katıldığı basın toplantısı, 30 Mart 2026 Pazartesi günü Point Barbaros Hotel’de tarım piyasasında 2025 yılı gerçekleşmeleri ve 2026 yılı beklentilerinin değerlendirildiği toplantı TÜRİB Genel Müdürü Ali Kırali, TÜRİB Genel Müdür Yardımcısı Necla Küçükçolak ve EGD Yönetim Kurulu Başkanı Hasan Arslan'ın katılımıyla gerçekleştirildi.

Toplantıda 2025 yılı tarım piyasası performansı değerlendirilirken, 2026 yılına yönelik hedefler kamuoyuyla paylaşıldı.

402 Milyar Tl’lik Dev Hacim

TÜRİB Genel Müdürü Ali Kırali, kuruluşundan bu yana borsada toplam 402 milyar TL işlem hacmine ulaşıldığını ve 60 milyon ton ürünün el değiştirdiğini açıkladı. İşlem hacminde en büyük payı buğday (%55), mısır (%34) ve arpa (%7) aldı.

Türkiye genelinde faaliyet gösteren 263 lisanslı depo, 54 il ve 357 noktada 14 milyon tonun üzerinde kapasiteyle hizmet veriyor. Bu kapasite, Türkiye’nin toplam hububat üretiminin yaklaşık %38’ine denk geliyor.



Elüs Sistemiyle Tarımda Dijital Devrim

Elektronik Ürün Senedi (ELÜS) sistemi sayesinde üreticiler, ürünlerini lisanslı depolarda güvenle saklayabiliyor ve karşılığında aldıkları senetlerle ticaret yapabiliyor. Bu sistem:

Çiftçiye finansmana hızlı erişim sağlıyor

Ürünlerin değerinde satılmasına imkân tanıyor

Piyasada şeffaf fiyat oluşumunu destekliyor

Yatırımcıya tarım emtialarına erişim fırsatı sunuyor

Yapay Zeka Destekli Tarım Piyasası

TÜRİB, piyasa güvenliğini artırmak amacıyla TÜBİTAK destekli ATİP (Algoritmik Tespit ve İzleme Platformu) sistemini devreye aldı. Yapay zekâ destekli bu sistem sayesinde piyasa hareketleri anlık izlenerek manipülasyonların önüne geçilmesi hedefleniyor.



2026 Hedefleri: Vadeli İşlem Ve Uluslararası Piyasa

TÜRİB’in 2026 vizyonunda öne çıkan başlıklar:

Vadeli İşlem Piyasası, 2026’nın ikinci yarısında devreye alınması planlanıyor

Uluslararası Ürün Piyasası, Türkiye’nin bölgesel tarım ticaret merkezi olması hedefleniyor

Teverruk Piyasası: Katılım finansına yeni bir model kazandırılacak

Zeytinyağı ve yeni ürünler: Ürün çeşitliliği artırılacak

Tarımda Finansal Dönüşüm Ve Küresel Vizyon

TÜRİB, sadece Türkiye’de değil uluslararası alanda da etkinliğini artırıyor. Çekya, Moğolistan ve Pakistan ile yapılan iş birlikleri, Türkiye’nin tarım ticaretinde bölgesel güç olma hedefini destekliyor.



ÇİFTÇİDEN YATIRIMCIYA KAZANÇ ZİNCİRİ

TÜRİB ve lisanslı depoculuk sistemi sayesinde:

Ürünler güvenli şekilde depolanıyor

Piyasa manipülasyona karşı korunuyor

Çiftçinin geliri ve sürdürülebilirliği artıyor

Tarım sektörü finansal sistemle entegre oluyor

Tarımda Şeffaflık, Güven Ve Büyüme

TÜRİB’in geliştirdiği dijital altyapı, finansal enstrümanlar ve güçlü denetim mekanizmaları, Türkiye tarımını daha rekabetçi ve sürdürülebilir bir yapıya taşıyor. Tarım artık sadece üretim değil; veri, teknoloji ve finansla şekillenen stratejik bir güç haline geliyor.

yilmazparlar@yahoo.com

 

TÜRİB ANNOUNCES 2026 VISION

Agrıculture: The Strategıc Power Of The Future

Agriculture is not only a production sector but also the backbone of food security, economic independence, and sustainable development. With rising global risks such as climate change and supply chain disruptions, agriculture has become a strategic priority. For countries like Türkiye, it is a matter of national security.

Commodıty Exchanges: The Backbone Of Modern Agrıculture

Commodity exchanges play a vital role in connecting producers with investors. Türkiye Ürün İhtisas Borsası enables transparent, secure, and competitive trading of agricultural products through the Electronic Warehouse Receipt (ELÜS) system, improving price stability and financial access.

New Era In Agrıculture: TÜRİB Announces 2026 Vısıon

The press meeting organized by the Association of Economic Journalists, with the participation of executives from the Turkish Products Exchange (TÜRİB), was held on Monday, March 30, 2026, at Point Barbaros Hotel. During the meeting, the developments in the agricultural market for 2025 and expectations for 2026 were evaluated. The meeting was attended by TÜRİB General Manager Ali Kırali, TÜRİB Deputy General Manager Necla Küçükçolak, and EGD (Association of Economic Journalists) Board Chairman Hasan Arslan.

Massıve Tradıng Volume: 402 Bıllıon Tl

According to General Manager Ali Kırali, TÜRİB has reached a total trading volume of 402 billion TL, with 60 million tons of agricultural products traded.

Dıgıtal Transformatıon Wıth Elüs

The ELÜS system allows farmers to store products securely and trade electronically, ensuring:

Easier access to finance

Fair pricing

Transparent markets

New investment opportunities

Aı-Powered Market Monıtorıng

The AI-based ATİP system enhances market surveillance, ensuring transparency and preventing manipulation.

2026 Targets

Launch of Futures Market

Expansion into International Commodity Markets

Development of Participation Finance (Teverruk Market)

Increased product diversity

Global Agrıcultural Vısıon

TÜRİB strengthens its international presence through partnerships with Czech Republic, Mongolia, and Pakistan, aiming to position Türkiye as a regional agricultural hub.

With digital infrastructure, financial tools, and strong governance, TÜRİB is transforming agriculture into a transparent, secure, and globally competitive sector.

yilmazparlar@yahoo.com